Peregrinus to wędrujący spektakl uliczny, inspirowany twórczością poetycką T.S. Eliota, który pokazuje jeden dzień z życia człowieka XXI wieku.
Współczesny Everyman, którego życie „zawieszone” jest pomiędzy Domem a Pracą w korporacji, „drogę przez życie” identyfikuje z „drogą do pracy”. Peregrynacja w poszukiwaniu sensu jawi się jako mozół dnia powszedniego, odarty z duchowości, miłości i piękna. Świat Peregrinusa, to cywilizacja „cyfrowa” – smutna, przerażająca i groteskowa, z dominującą religią – konsumpcją. Domem Peregrinusa XXI w. jest witryna sklepu. Mobilny charakter przedstawienia eksponuje perypetie bohatera w różnych kontekstach przestrzeni miejskiej. Homo Peregrinus to sformatowana jednostka ludzka, odarta z uczuciowości, przewidywalna i pozbawiona indywidualnych cech.
Spektakl prezentowany był w Anglii, Chinach, Chorwacji, we Francji, w Gruzji, Hiszpanii, Iranie, Japonii, Kanadzie, Korei, na Litwie, w Niemczech, Rosji, Rumunii (nagroda Tony’ego Bulandra dla najlepszego spektaklu ulicznego na Babel Fast w Targoviste 2016), USA, we Włoszech oraz w wielu miastach Polski.
Scenariusz, opracowanie muzyczne, reżyseria: Jerzy Zoń
Koncept masek: Spitfire Company
Projekt masek: Joanna Jaśko-Sroka
Scenografia, kostiumy: Joanna Jaśko-Sroka
Ruch, choreografia: Eryk Makohon
Wykonawcy: Karolina Bondaronek, Paulina Lasyk/Agata Łabno, Grażyna Srebrny-Rosa/Dorota Wacek, Justyna Wójcik, Marta Zoń/Monika Daukszo, Sławek Bendykowski/Marcin Dąbrowski, Bartek Cieniawa, Paweł Monsiel/Krzysztof Tyszko, Michał Orzyłowski/Krzysztof Cybulski
Zapach czasu to poetycka impresja teatralna odwołująca się do świata dziecka, inspirowana twórczością Gabriela Garcii Marqueza, Hugo Clausa, Emila Zegadłowicza, a także przeżyciami z dzieciństwa autora scenariusza i reżysera. W przedstawieniu występuje wiele barwnych, czasem strasznych, czasem śmiesznych, postaci i sytuacji charakterystycznych dla małego polskiego miasteczka lat 20. i 30. Jest to jednak spektakl uniwersalny, opowiadający o dzieciństwie, dorastaniu, strachu, okrucieństwie, ale i o miłości.
W widowisku nie ma tekstu, jest natomiast muzyka Piotra Czajkowskiego, grana również „na żywo” przez aktorów na harmonijkach ustnych. Wykorzystywane są też olbrzymie jeżdżące dekoracje, ogień, pirotechnika i szczudła.
Spektakl prezentowany był w wielu miastach Polski, a także w Brazylii, we Francji, w Holandii, Iranie, Korei Południowej, Meksyku, Niemczech, Tunezji, na Ukrainie, we Włoszech.
Scenariusz i reżyseria: Jerzy Zoń
Konsultacja: Zbigniew Sułkowski
Muzyka: Piotr Czajkowski
Opracowanie muzyczne: Jan Poprawa, Jerzy Zoń
Aranżacja utworów na harmonijkę ustną: Paweł Ostafil
Ruch sceniczny: Krzysztof Jędrysek, Aleksander Kopański
Scenografia i kostiumy: Krzysztof Tyszkiewicz, Joanna Jaśko-Sroka
Pomysły scenograficzne: Jerzy Zoń
Wykonanie dekoracji: Robert Calikowski
Występują: Karolina Kamińska, Monika Kozłowska, Paulina Lasyk, Justyna Orzechowska/Aleksandra Deka, Danuta Różycka, Grażyna Srebrny-Rosa, Barbara Wysoczańska, Marta Zoń, Sławomir Bendykowski, Bartek Cieniawa/Jacek Joniec, Marek Gierat/Krzysztof Tyszko, Grzegorz Grochal, Tytus Grochal, Aleksander Kopański, Michał Orzyłowski, Adam Plewiński, Karol Śmiałek
swoich znajomych!
z innymi!